Tès warme weh @ Oeganda

Slechte nacht achter de rug, een mug vond het nodig mij uit men slaap te houden. Wat uiteindelijk slecht is afgelopen voor haar. Een andere spelbreker was de generator die constant aan het werk was met bijhorend kabaal. Kortom nog steeds niet echt uitgerust.
Het ontbijt kreeg ik moeilijk binnen, dus bleef het bij een kleine portie. Dan maar de zakken weer gepakt en klaarmaken voor de 70km lange busrit van de dag.

DCIM100_VIRB
De evenaar

DJ Kurt en MC Jeroen zaten ook in de bus deze keer en maakten het mooie weer. Iets TE mooi, want de rest van de dag was het steeds rond de 33°C, met uitschieters tot 38°C. Onderweg passeerden we de evenaar, de obligatoire foto’s werden genomen. De rit verliep vrij vlot en al snel kwamen we aan in het Queen Elisabeth National Park, waar het fietsen kon beginnen.

25km na de start was het tijd voor de lunchbox, vergelijkbaar met die van gisteren. Na de caloriestockering besloten we een ommetje te maken. Het zou kans om boomklimmende leeuwen te zien vergroten, doch zonder succes. Maar op de voorziene route was het alsnog prijs, toen een leeuwin aan het relaxen was in een nabij de weg gelegen boom. Een weinig later konden we ook een eenzame olifant waarnemen.

DCIM100_VIRB
Verblijfplaats vd nacht

Hoewel het vandaag een relatief vlakke etappe betrof (450 hoogtemeters) heeft ze toch wat brokken gemaakt bij de groep. Letterlijk en figuurlijk… 2 valpartijen (gelukkig zonder veel erg) en vermoeide deelnemers. De zunne was iets te hevig om goed te zijn. Een reden te meer om na de rit een verfrissende duik in het zwembad te maken. Ten slotte nog genoten van een super heerlijke maaltijd in goed gezelschap in combinatie met een kampvuur. Nog van dat please!

MTB-groeten, Kevin

Kevin @ Sportilicious

Bewegingsdeskundige & sportliefhebber.

Geef een reactie